Η Κύπρος μαστίζεται από έλλειψη ρευστότητας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις όχι μόνο μαραζώνουν, αλλά φαίνεται ότι αδυνατούν ακόμη και να πληρώσουν το προσωπικό τους, κάτι που εάν συμβεί τότε η ανεργία στο νησί θα αυξηθεί δραματικά.

Το κράτος, αδυνατεί να στηρίξει τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και δίδει βαρύτητα μόνο στους εργαζόμενους ξεχνώντας ότι και οι επιχειρηματίες εργαζόμενοι είναι και μάλιστα διπλά εργαζόμενοι έχοντας φυσικά και το ρίσκο της επιχειρήσεις τους.

Τι προτιμά δηλαδή η Πολιτεία;

Να στηρίξει μόνο τους εργαζόμενους ή και αυτούς που εργοδοτούν τους εργαζόμενους;

Εάν κάθε επιχειρηματίας κλείσει την επιχείρηση του τότε όχι μόνο οι εργοδοτούμενοι θα αναγκαστούν να μπουν στο ανεργιακό αλλά και ο ίδιος, που θα προτιμήσει να λαμβάνει το επίδομα ανεργίας παρά να τους έχει όλους στο κεφάλι του (Εργαζόμενους, ΦΠΑ, φόρος, Κράτος, συντεχνίες, τράπεζες, πιστωτές, χρεώστες κλπ).

Η έλλειψη ρευστότητας είναι παραπάνω και από εμφανής. Ο ένας χρωστά του άλλου και η κατάσταση οδηγείται ασφαλώς στο απροχώρητο.

Εάν προσέξετε τις διαφημίσεις θα το αντιληφθείτε. Πρώτη φορά στην Κύπρο της ευμάρειας υπάρχουν άτομα τα οποία διαφημίζονται ακόμη και ραδιοφωνικούς σταθμούς μεγάλης ακροαματικότητας ότι αγοράζουν χρυσαφικά δίδοντας εκείνη τη στιγμή μετρητά.

Από το πιο απλό πράγμα αντιλαμβανόμαστε την κατάσταση που έχει περιέλθει η κυπριακή αγορά, όμως, δεν βλέπουμε τίποτα να συμβαίνει για να σταματήσει ο κατήφορος της κυπριακής οικονομίας.